… talking ‘bout your defenestration

door Prachtige Pjotr

Een oude mensendroom is vliegen. Vleugels krijgen. Opstijgen naar de negen hemelsferen, het grenzeloze tegemoet. Philadelphia eten met dikke androgyne engeltjes. Soms liep het wel eens verkeerd af met al dat zweverige gedoe. De Griek Ikaros viel te pletter toen hij te dicht bij de zon kwam en ontving prompt de stempel ‘hoogmoed’. Toch bleven we het proberen. Velen volgden Ikaros, meestal zonder vlammen. Dat was geen schoon zicht. De eerste gelukte vlucht, als we de luchtballonnen even terzijde laten, vond plaats in 1903 door de gebroeders Wright.

Toch is me een speciale manier om te vliegen bijgebleven. Mensen vliegen namelijk ook wanneer ze uit het raam gegooid worden. Daar hebben ze een prachtige term voor uitgevonden: defenestratie. Deze edele praktijk werd voor het eerst beoefend in 1419 in Praag. Zeven leden van het stadsbestuur werden toen door een woedende menigte uit het raam van het stadhuis gegooid. Zij vielen te pletter. De tweede keer dat het gebeurde was eveneens in Praag, in het jaar 1618. De drie vliegende vrienden hadden toen meer geluk dan hun illustere voorgangers: ze werden volgens de overlevering gered door engelen, hoewel de mesthoop onderaan het stadhuis ook een belangrijke rol speelde.

Ik begon na te denken en kwam op een gewaagd idee. Hmmm … Is defenestratie geen passende straf voor corrupte of nalatige politici? In België zijn die niet zo moeilijk te vinden. Kunnen we niet eens een Nationale Defenestratiedag houden? We stellen een ultimatum zodat er eindelijk eens een regering kan gevormd worden. Als de politici er niet in slagen op pakweg 31 december, vliegen ze het raam uit. Het brengt de mensen weer bij elkaar en zo krijgt een oude volkstraditie de kans om opnieuw wortel te schieten.

Reddende engelen zullen we niet meer hebben in dit goddeloze tijdperk. Die zijn onze contreien al lang ontvlucht. Om het geheel wat proper te houden, nuja, stel ik daarom voor om mestkarren naar de hoofdstad te brengen in tijden van politieke onrust. Een kwestie van recyclage, om Moedertje Natuur tevreden te houden. Zelfs in het vroeg-moderne Praag wist men al dat gevaarlijk afval gesorteerd moest worden.

Nu nog een Defenestratieliedje maken op het volgende deuntje en we zijn vertrokken:

Advertenties