“Het leven is een nachtelijke reis”

door Prachtige Pjotr

“De positieve contemplatio mortis, waar ik naar verwijs, hecht geen belang meer aan het in leven blijven of niet, en laat de dood achter zich zonder erdoor verlamd te worden. Integendeel: vanaf dit punt zou men een hogere, geëxalteerde, vrije vorm van bestaan moeten betreden, dat gedragen wordt door een soort magische, lucide intoxicatie.

Er is één factor die de dood op een positieve manier van haar drame verlost: dat is wanneer men spreekt van de traditionele doctrine van de pre-existentie. De gedifferentieerde mens denkt niet dat zijn wezen begint met de fysieke, lichamelijke geboorte en eindigt met de dood. Hij is echter niet in staat het ‘leven na de dood’ in het centrum van zijn bestaan te plaatsen, zoals in de religieuze verlossingstheorie. Evenmin kan hij het aardse bestaan zien als een loutere ascetische voorbereiding op de dood. We hebben gezien dat hij het probleem van de zin van het leven in een nihilistisch tijdperk oplost door het Ik naar de dimensie van het Zijn te verplaatsen.  […]

Een Oosters gezegde luidt als volgt: “Het leven op aarde is een nachtelijke reis”. Men kan deze positieve boodschap verklaren door te verwijzen naar de sensatie van een “voor” en een “na” (met betrekking tot de menselijke existentie). In metafysische termen is de geboorte een verandering van toestand, net als de dood; de menselijke conditie van het aardse bestaan is slechts een beperkte doorsnede van het continuüm, in een stroom die vele andere toestanden doorkruist”.

EVOLA, Julius, Ride the tiger. A survival manual for the aristocrats of the soul, Inner Traditions, Rochester, 2003, 219-220 (eigen vertaling).

Advertenties