“Death to modern music and all who oppose”

door Prachtige Pjotr

Nee, ik heb het zo niet met die moderne muziek. De titel voor dit blogstuk nam ik even van ‘Metal Merchants’ van de geniale speedmetalband Hallows Eve. Er ontbreekt iets fundamenteels aan, een je ne sais quoi om het bekakt te zeggen. Het is gek dat de muziek waar ik het meeste van geniet, ontstond in de tijd voor ik geboren was. Ninetiesmuziek wekt een vage vorm van nostalgie op, maar het blijft daar dan ook bij. En de meeste groepen na ’87 die ik beluister hebben dan weer een sterke verankering in dat verleden. Electric Wizard, een geniale stonergroep, kan ik nooit beluisteren zonder te denken aan obscure occulte films uit de sixties en de verzwaarde en geïndustrialiseerde blues van Black Sabbath. Oldschool overklast in vele gevallen newschool. Noem me dan maar een muzikale reactionair.

 

Maar al te vaak heb ik het gevoel in een verkeerde tijd geboren te zijn. Ik voel me niet thuis onder de noemer ‘facebookgeneratie’, ik voel dat ik deel uitmaak van een heel ander soort generatie. Of daar misschien apart van sta.

 

Een kleine, nederig-overdonderende selectie dacht ik dan maar. Een heuse traktatie, om het door moderne muziek geteisterde plebs te doen kwijlen naar tijden die lang vervlogen zijn, maar bij de eerste noot al het moderne gekweel doet verstommen.

 

P.

Advertenties