Kaak² in het interbellum

door Prachtige Pjotr

Ik geef toe. Wanneer ik oude films zie, voel ik aan mijn kleinste teen dat ik in het verkeerde tijdperk geboren ben. Ik vind er iets terug dat je vandaag de dag zelden tegenkomt: tijdloze stijlvolheid, stoutmoedige gedachten en een zeldzaam gevoel van verfijning. Het klinkt erg dandyesk, dat nastreven van die tijdloze stijlvolheid. En helemaal niet iets voor mij, zullen zij die mij kennen wel beamen. Ik ben de eerste om toe te geven dat ik niet zo goed gekleed ga als de schone heren van het magische interbellum, al probeer ik dat soms wanneer de situatie zich daartoe aandient. Misschien dat mijn jeugdige nonchalance over een paar jaar wel zal veranderen naar die onberispelijkheid van destijds.  Het gaat ‘em dus vooral om de geest van die tijd. Een aantal van mijn favoriete boeken dateren uit die periode en ik begin al een aardige verzameling aan te leggen over interbellumliteratuur.

De film Top Hat, waar het onderstaande stukje muziek vandaan komt, werd uitgegeven in 1935. Toen begon het interbellum al wat op zijn einde te lopen en begonnen de rangen te sluiten. Persoonlijk ben ik meer een voorstander van het vroegere interbellum, toen alles nog open stond tot suggestie en de vreemdste combinaties mogelijk werden gemaakt. Vooral de virulente mengeling tussen Traditie en Moderniteit fascineert me mateloos, zelfs in zoverre mate dat ik er ooit eens een boek over wil schrijven.

Ik ga jullie niet langer meer in spanning houden. Hier komt het liedje ‘Dancing cheek to cheek’. Niet dat ik zo goed kan dansen als Fred Astaire, bijlange niet. Maar ik wil het ooit leren. Niet met mijn kapstok, liefst. Noch met Fred Skelet uit de oude biologieklas. Een stijlvol lief, sans doute de schoonste van de wereld, is beter. 

 P.

Advertenties