“… daar is de roep”

door Prachtige Pjotr

‘Broeders, wat is het menschenhart een wonder iets! In ieder van ons blijft het zwerversheimwee wakker naar Gods wijde banen en de zonnige ongekende verten; er leeft een bohemersverlangen in ons hart naar het rusteloos dolen, en een stillen wensch langs de eenzame wegen te trekken waar verdoken hoeven rusten midden peiselijke boomgaarden, langs de hei te dolen bij vredige vesperuren, en bij stille zonnige morgenden de diepe bosschen in te trekken waar in de eenzaamheid de stem Gods spreekt. Daar is in ons een heftig verlangen naar eenzaamheid en te vluchten het verkeer der menschen; daar is het bewustzijn van ons onnatuurlijk en kunstmatig leven dat ons maakte tot slaven van wat we bedachtgen voor ons eigen gemak en genoegen: daar is de roep van ons bloed dat eens onze ouders deed pelgrimeren uit het oosten naar de lage landen bij de zee, – en de klop van ons hart dat nooit voldaan is en immer opnieuw ons opwekt tot onrustige dolagie’.

Ernest van der Hallen, Kristiaan (1926-7).

Advertenties