Over het ‘wij-zij’-discours gesproken …

door Prachtige Pjotr

Een reactie die ik gaf op een forum over het ‘wij-zij’-discours dat wordt verweten aan sommige politici. Niet om in de verdediging te springen van politici, maar om toch een nuance aan te brengen aan de mensen die denken dat het ‘wij-zij’-discours afgeschaft moet worden:

Als we de Duitse rechtsfilosoof Carl Schmitt mogen geloven is denken in vijandsbeelden (ergo: ‘wij-zij’) het cement van iedere geloofwaardige politieke gemeenschap. Een all-inclusive politieke gemeenschap bestaat hoegenaamd niet. Een vijandsbeeld is nodig om deze verbeelde gemeenschap af te bakenen. Dat schept duidelijkheid, ordening en doelgerichtheid. Een politieke gemeenschap richt je overigens op wanneer je merkt dat er iets mis is en meestal zijn mensen daar schuldig aan. Een ‘wij’ dat het beter zal doen dan ‘zij’ is onontkomelijk. De vraag is hoe je omgaat met die politieke gemeenschapsvorming en het daaraan vastgekoppelde ‘wij-zij’-denken. De gangbare politieke cultuur, die uiterst gevoelig is aan de tijd, bepaalt de bewegingsmogelijkheden daarvan. Vroeger was het normaal om eens op de vuisten te gaan, vandaag is dat absoluut not done in België. Afin, iedereen doet mee aan het ‘wij’-‘zij’-discours. Daarmee moet je leren omgaan maar het afschaffen doet nogal ‘My Little Pony‘-esk aan.

P.

Advertenties