Het plan Bhutan

door Prachtige Pjotr

Er zijn zo van die momenten wanneer je iets tegenkomt in een boek, op het internet of elders waarvan je denkt: “dat wil ik ooit eens gedaan hebben in mijn leven”. Je geeft het een plaats op je zogenaamde “Bucket List” en hoopt het te kunnen doen. Of je het wérkelijk gaat doen, dat is nog maar de vraag. Veel mensen brengen tijd door met plannen. Eindeloos plannen. En plannen zijn goed omdat je een concreet doel voor je ogen plaatst. Sommigen schrijven het neer en anderen printen het in hun hoofd of spreken erover met hun partner en vrienden of familie. Maar vaak vervagen plannen in ijdele dromen en komt het er nooit meer van. Dat is tragisch, omdat een mensenleven behoorlijk kort is als je erover nadenkt.

Van de droom die ik voor ogen heb, en die u als mijn dierbare lezer hieronder kan zien in een Youtubefilmpje, wil ik toch werk van maken. Ik ben bereid ervoor te sparen, want het is geen goedkope droom. Het zal bloed, zweet en tranen kosten om me voor te bereiden. En nog meer om het te volbrengen. Want meer dan een week boven 4000 meter hoogte trekken, dat is bijzonder zwaar. Ik voelde me in Peru al behoorlijk beteuterd, toen ik oude mannen en vrouwen van bejaarde leeftijd als flukse berggeiten de berg op zag gaan, terwijl ik en mijn jongere reisgezellen worstelden bij iedere helling. Je mag het hooggebergte niet onderschatten. De ijle lucht is een geduchte tegenstander, maar beetje bij beetje geraak je toch omhoog.

stap

per stap

per stap

En daarin zit een zekere zelfloosheid. Je verbant gedachten over hoe lang het nog zou kunnen zijn en hoeveel meter je al gestegen bent. Dat verbannen gaat vanzelf, eigenaardig genoeg. Alles verdwijnt, behalve datgene wat je moet doen. Je keert in jezelf. Je ledigt jezelf. Je gaat op in je handeling. In zekere zin verlies je jezelf. Daarin zit ook een zekere mystieke handeling, die niet beter verwoord kan worden dan door een citaat uit het oude Hindoe-epos Bhagavad-Gîtâ: “Strijd om der wille van de strijd, zonder te denken aan geluk of verdriet, verlies of winst, zege of nederlaag – als je zo handelt, blijf je altijd van zonden vrij.” (Bhagavad-Gîtâ, II-38)

Hieronder plaats ik een filmpje van iemand die de beruchte Snowman Trek in het Himalayastaatje Bhutan gedaan heeft en er een boek over heeft geschreven. God, wat benijd ik die man. Maar ik sta daar ook. Over een aantal jaar. Hoog in de bergen en hoog boven alle ijle en zinloze maatschappij-idealen. Als een Zarathustra, die uiteindelijk moet terugkeren naar het dal. Als een veranderd mens. Iemand die het Immense heeft beschouwd en in de Afgrond van zichzelf heeft gekeken.

P.

Advertenties