“Tot het bittere eind”.

door Prachtige Pjotr

“Iedere menselijke arbeid is artificieel en onnatuurlijk, zowel het aanwakkeren van een vuur tot de verwezenlijkingen die door hogere culturen als “artistiek” worden beschouwd.  Het privilege van de schepping werd van de Natuur ontnomen. De “vrije wil” op zich is een verzetsdaad en niets anders. De creatieve mens overschrijdt de grenzen van de Natuur en met iedere nieuwe creatie verwijdert hij zich verder en verder van haar en wordt meer en meer haar vijand. Dat is zijn “wereldgeschiedenis”, de geschiedenis van een stilaan groeiende, noodlottige scheiding tussen de menselijke wereld en het universum – de geschiedenis van een rebel die opgroeit om zijn hand op te heffen tegen zijn moeder.

Dat is het begin van de menselijke tragedie – omdat de Natuur de sterkste is van de twee. De mens blijft afhankelijk van haar, omdat zij hem ondanks alles, net als al het andere, omhelst. Alle grote culturen zijn nederlagen. Gehele mensenrassen blijven achter als lijken op het veld, innerlijk vernietigd en gebroken, gevallen in dorheid en in spiritueel verval. Het gevecht tegen de Natuur is hopeloos en toch wordt deze tot op het bittere eind uitgevochten.”

SPENGLER, Oswald, Man and technics, Historical Review Press, Sussex, 2006, 35. (eigen vert.)

Advertenties