Samenraapsels

door Prachtige Pjotr

“Wanneer hij droomt, twijfelt een mens nooit” (Chinees gezegde)

En wat dan nog als de wereld een droom is, Maya: een sluier van illusies, impliceert dit niet dat er ook een dromer moet zijn? Maar een passieve nachtdromer is een complete tegenpool van de actieve dagdromer. Zij zijn diegenen die hun dromen waarmaken, terwijl de anderen verder blijven slapen, aldus T. E. Lawrence.

“Leven is terrein verliezen” (Emil Cioran)

Ciorans’ negatieve metafysica is een sloophamer die zelfs de deconstructivisten doet nagapen. Ik weet niet wat ik met dit citaat aan moet, tenzij ik de Oosterse filosofieën ter hand neem. Hoe paar ik dat idee van de mens, geworpen in zijn eigen microkosmos – en aldus Architect van zijn eigen Wereld, en de negatieve afbraak van al wat hem vasthoudt in zijn gevangenis?

“De enige ware filosofie is die van de kluizenaar die niets met de wereld te maken wil hebben” (Emil Cioran)

Er valt een lans te breken voor de kosmische eenzaamheid van de mens. Ver weg van alles en iedereen voel ik me meer verbonden met de Kosmos dan tussen mijn medemensen. Af en toe vereenzelvig ik me met die kluizenaar, heis ik het anker en vaar het Immense tegemoet. Betekent dan dat ik enkel ware filosofie beoefen bij grenservaringen?

“Elk geslaagd idee is een pseudo-idee” (Emil Cioran)

Het is naïef te stellen dat ieder uitgevoerd idee een harmonie tussen theorie en praktijk is. Daarin ligt zelfs een gevaar dat de waarheidsaanspraak van een uitgevoerd idee geperverteerd en geloochend wordt. Idealiter is de idee gehorig aan de praktijk. Gevaarlijk wordt het wanneer de praktijk gehorig is aan de idee. Afstandname van de pragmatica is blindheid.

“Mijn leven is de twijfel voor de geboorte” (Franz Kafka)

De tweede geboorte maak je misschien zelfs nooit mee. De twijfel is de draagmoeder van alle zekerheden, maar mishandel haar te fel en het mondt uit in een wereldomspannende tragedie. Maar dat weet je niet.

P.

Advertenties