Einde?

door Prachtige Pjotr

“En mocht de aarde barsten als een granaat/

Wij leven voort in vuur en witte gloed”

We dachten dat we nog tijd hadden, maar alras sloeg het bloed op het bonte lover. Nochtans slaagden we erin ieder spoor van verval nauwgezet op te sporen, maar ik vermoed dat we in al onze ijverheid het grote beeld uit het oog hadden verloren. Ironisch, wij die pochten dat we de kosmos zinvol in kaart hadden gebracht. Wij, Dynamiteurs van het illusoire weefsel. We ontdekten jaren tevoren het gebarsten kernhout en meenden de verschrikkelijke gevolgen te profeteren. Door onszelf te beschouwen als de ontwaakten, zijn we echter beland in een spiraal van illusies, een extatisch droomkasteel van waaruit we maar moeilijk konden ontsnappen. Onze roes was benevelend. We meenden ogen te zijn vergund die onder de glasachtige aarde sporen van goud en verderf konden zien. Maar nu is het te laat. Laat het maar komen. Dit verval is de zin van het leven, want niets bestaat zonder de ondergang als fundament. Alles vloeit. Het leven kabbelt roekeloos verder. Vergeten we echter de cyclus niet, want draagt een graankorrel die in de aarde valt niet veel vrucht?

P.

Advertenties