“Dit is onze werkelijke toestand”

door Prachtige Pjotr

“(…) deze toestand, die het midden houdt tussen twee uitersten, is in al onze vermogens aanwezig. Onze zintuigen nemen geen enkel uiterste waar. Te veel geluid verdooft ons en te veel licht verblindt. Als iets te ver of te dichtbij is kunnen we het niet zien. Als een betoog te uitvoerig of te beknopt is wordt het moeilijk te begrijpen. Te veel waarheid verbijstert ons. Ik ken mensen die niet kunnen begrijpen dat nul min vier nul blijft. De eerste beginselen zijn te vanzelfsprekend voor ons. Te veel genot wordt vervelend. Te veel harmonie in muziek is niet aangenaam. Te veel attenties irriteren; wij willen nog iets meer kunnen doen dan onze schuld inlossen: Beneficia eo usque laeta sunt dum videntur exsolvi posse. Ubi multum antevenere pro gratio odium redditur*. De hoogste graad van warmte en van koude kunnen we geen van beide voelen. Extreme eigenschappen stoten ons af en zijn niet waarneembaar; we voelen ze niet meer, we ondergaan ze. Een te jeugdige of te hoge leeftijd vormt een belemmering om te kunnen denken, en te veel of te weinig onderricht ook”.

Blaise Pascal, Pensées, °199

… en toch hunkeren we naar extremen, alsof een onderliggend metafysisch verlangen ons voortstuwt met dezelfde begeerte die Odysseus deed verzuchten naar de Sirenenzang en Ikaros naar de zon deed stijgen.

P.

* “Weldaden zijn aangenaam zolang we het idee hebben dat we ze kunnen vergelden; gaan ze verder dan dat, dan vergelden we ze met haat in plaats van dankbaarheid” (Tacitus, Annalen, IV, 18)

Advertenties