De vloek van Morpheus

door Prachtige Pjotr

Het is avond en Morpheus lonkt me naar zijn dromenrijk. Ik ‘zink’ weg in een lucide droom, een vreemde toestand waarin ik bewust een droom ervaar. Dat is anders dan een normale droom waarin het dromende subject volledig in een droom wordt opgenomen. Dat dubbele bewustzijn doet je in een schemerzone belanden waarin de werkelijkheid wordt gesluierd met vage droomgestalten. Naast mij ligt mijn vriendin en ik hou mijn hand op haar zij. Dat is wat ik weet en in zekere zin is dat mijn houvast. En dan ontvouwt de droom zich in al haar eenvoud.

Voor mij zie ik twee brandende zwarte kaarsen met weinig andere details daarrond. Een donkere kamer en in de achtergrond een open raam waar de wind met de gordijnen speelt. Een minimalistische setting. Plots grijpt de angst zich plotseling om mij. Samen met een aanzwellende schreeuw voel ik bovenal een ontzettend dreigende atmosfeer me beklemmen. Een donkere onzichtbare aanwezigheid die niet van menselijke aard is stormt  gewelddadig op mij af. Mijn instinct zet me aan om hieruit te ontsnappen, omdat ik voel dat ik hierin eeuwig opgesloten dreig te geraken. De woestijn groeit; wee hem die woestijnen in zich bergt. Ik weet dat ik een dromend subject ben en dat ik in staat ben om mijn ogen te openen om dit te stoppen. Het probleem is dat ik verlamd ben en geen controle uitoefen over mijn lichaam. Ik wil mijn hand verleggen, maar deze reageert niet.

Het is pas later dat ik in staat ben om me uit deze droom te verheffen. Enkele tellen later wil ik terug in slaap vallen, maar dan zie ik dezelfde kaarsen weer voor me staan. Ik wil me verzetten tegen de angst, maar ik voel me totaal machteloos en kan er amper aan ontsnappen. Hetzelfde gebeurt in een andere ligpositie. Pas daarna zink ik weg in een gewone slaaptoestand. Dat beklemmende gevoel blijft me echter achtervolgen. Ik wil me verdiepen in mijn lucide droomervaringen, maar wie weet wat ik daar in het rijk van Morpheus zal vinden?

 

P.

Advertenties