“Op zoek naar een goddelijker God”

door Prachtige Pjotr

‘De vraag is echter of deze reductionistische en formalistische benadering de religie zelf geen geweld aandoet. Kan de ‘religie’ wel losgemaakt worden van haar binding met een specifieke geloofstraditie en gemeenschap, van haar inbedding in een rituele praxis, van haar concrete morele geboden en verboden? Paradoxaal genoeg keert het verwijt dat De Vries en sommige andere hedendaagse filosofen aan de klassieke ontotheologie* maken als een boemerang naar henzelf terug. Een van Heideggers terechte verwijten aan de metafysica als ontotheologie was dat zij werkte met een godsopvatting die volledig was losgeraakt van de levende (christelijke) religie waarin de metafysica impliciet of expliciet haar inspiratie vond. Tot de God als causa sui (“oorzaak van zichzelf”, een concreet voorbeeld van een invulling van het godsbegrip door de ontotheologie),

“kan de mens niet bidden, noch kan hij hem offers brengen. Voor de causa sui kan de mens noch uit eerbied op de knieën vallen, noch kan hij voor deze god musiceren en dansen”.

Zo luidde het harde verwijt van Heidegger aan de metafysica als onotheologie. Vandaar dat hij op zoek gaat naar een goddelijker god.’

JONKERS, Peter, ‘God in Frankrijk: de erfenis van Heidegger.’, in: JONKERS, P. en WELTEN, R. (red.), God in Frankrijk. Zes hedendaagse Franse filosofen over God., Damon, Budel, 2003, 14.

*Ontotheologie: de filosofie studie aan het Zijnswezen van God.

Advertenties