Seinsgeschick

door Prachtige Pjotr

© Peter Verheyen

© Peter Verheyen

Toen ik daarstraks de vochtige warme lucht rook van een krachtige voorjaarsstorm werd ik lyrisch, zonder iets zinnigs tot uiting te kunnen brengen. Het was alsof iets uit het verborgene tot mij sprak in een taal die ik begreep, maar ik niet kon omzetten naar gewone mensentaal. Ik lichtte een tip van de sluier op, waarvan de indruk mij overviel en mij ontvreemde van ieder gangbaar taalgebruik. Heeft het bouwwerk van ons spreken dan geheime kamers? De verwondering zit zo in elkaar dat de causaliteit er geen vat op heeft. Het mysterie wordt niet door ons ontrafeld, maar door zichzelf. Slechts mysterie raadt het mysterie. Dat maakt het af.

P.

Advertenties