Flux & reflux

door Prachtige Pjotr

SONY DSC

L’idée de passer l’hiver sur des côtes ensoleillées d’entre les Tropiques est délicieuse, mais fausse. Nous exigeons de l’arbre de la vie qu’il fleurisse toute l’année. Mais sous les Tropiques aussi, les arbres perdent leurs feuilles. La nuit hivernale ne nous est moins nécessaire que la nuit quotidienne. Il faut respecter, même quand il s’agit du coeur, le flux et le reflux. Vouloir ne connaître que le flux, c’est exposer aux ruptures de digues. Nous ne pouvons être toujours dispensés des douleurs, sans ombres; il nous fait aussi héberger la melancholie.

JÜNGER, Ernst, Graffiti/Frontalières, Paris: Christian Bourgeois éditeur, 1977, 179.

De grote weelde van ons bestaan komt door het continue afwisselen van tegenstellingen. Wie kent de waarde van het geluk als hij geen ongeluk kent? Ik zie Jünger in dit citaat teruggrijpen naar de antieke filosofie van Heraclitus, maar dit kan ook geïnterpreteerd worden als een kritiek op de hedendaagse geest. Door ons eenzijdig te richten op het aangename verliezen we zicht op het hele plaatje. Daar ligt het gevaar van de comfort zone: eens je daar in zit is losbreken niet evident.

De hedendaagse mens zit vol bewondering, zij bevredigt ons verlangen naar iets om naar op te kijken vanuit onze comfort zone. De verwondering is interessanter, maar wekt onbehagen op omdat we de betekenisloosheid van de comfort zone opmerken. In deze melancholische neiging zit echter de grote schoonheid van het leven besloten.

P.

Advertenties