Chesterton: een en ander

door Prachtige Pjotr

“The whole modern world has divided itself into Conservatives and Progressives. The business of Progressives is to go on making mistakes. The business of Conservatives is to prevent mistakes from being corrected. Even when the revolutionist might himself repent of his revolution, the traditionalist is already defending it as part of his tradition. Thus we have two great types — the advanced person who rushes us into ruin, and the retrospective person who admires the ruins. He admires them especially by moonlight, not to say moonshine. Each new blunder of the progressive or prig becomes instantly a legend of immemorial antiquity for the snob. This is called the balance, or mutual check, in our Constitution.”

Verkiezingen in de verte, gerommel in de marge? Kijk hierboven naar Chesterton, het grote onderscheid. Maar spreken we vandaag nog over conservatieven en progressieven? Zijn de scheidslijnen duidelijk afgebakend in het illustere spel dat staat te beginnen? In een post-ideologisch tijdperk lijkt alles waardeloos; de verleiding van het zoete slapen in de comfort zone is te groot. Waar is het hunkeren gebleven van verzuilde tijden? Alles lijkt hetzelfde. Vallen de sluiers weg, dan kent ons ons toch zeker wel?

De ene noemt de andere idioot, de andere verklaart de ene voor zot. Wat als beide het zijn? Ik weet nog hoe het machtsspel me eertijds bekoorde, ofschoon ik nooit het engagement heb aangegaan mijn ziel aan de duivel te verkopen. Mephistoteles heeft een blauwtje gelopen. Toch dwingt een mens zichzelf onder te dompelen in de woeste baren van de politieke hak op de tak, de waan van de dag en een schoon Idee. Uiteindelijk ben ik de tegenpool van de andere, de onderstroom van een grote rivier die onafwendbaar naar de monding toestroomt.

P.

Advertenties