En misschien is het altijd zo geweest …

door Prachtige Pjotr

De essentie van kunst

‘Wie tegenwoordig op een prettige manier wil leven, mag geen mens zijn zoals jij en ik. Wie in plaats van gejank muziek, in plaats van lol vreugde, in plaats van geld geest, in plaats van broodwinning echt werk, in plaats van gespeel echte hartstocht verlangt, voor die is in deze aardige wereld geen tehuis …’

***

‘(…) De leiders werken ijverig en met succes aan de volgende oorlog, wij dansen intussen foxtrot, verdienen geld en eten pralines – in zo’n tijd moet de wereld er wel erg bescheiden uitzien. Laten wij hopen dat de andere tijden beter waren en weer beter zullen zijn, rijker, ruimer, dieper. Maar wij zijn daarmee niet geholpen. En misschien is het altijd zo geweest …’

‘Altijd zoals nu? Altijd slechts een wereld voor politici, oplichters, kelners en losbollen, en geen lucht voor mensen?’

‘Nu ja, ik weet het niet, niemand weet dat. Het doet er ook niet toe. Maar ik denk nu aan je lieveling, mijn vriend, van wie je me soms verteld en ook brieven voorgelezen hebt, aan Mozart. Hoe stond het dan met hem? Wie heeft in zijn tijd de wereld geregeerd, de room afgeschept, de toon aangegeven, wie was wat waard: Mozart of de zakenlieden, Mozart of de grauwe middelmaat? En hoe is hij gestorven en begraven? En zo, bedoel ik, is het misschien altijd geweest en zal het altijd zijn, en wat ze op school “wereldgeschiedenis” noemen en wat we allemaal niet het hoofd moeten leren voor onze ontwikkeling, al die helden, genieën, grote daden en gevoelens – dat is maar bedrog, uitgevonden door de schoolmeesters, als opvoedingsmethode, want de kinderen moeten de tijd van de leerplicht toch met wat bezig zijn. Altijd is het zo geweest en altijd zal het zo zijn, dat de tijd en de wereld, het geld en de macht van de kleinen en middelmatigen is, en de anderen, de eigenlijke mensen, die bezitten niets. Niets anders dan de dood.’

‘Anders helemaal niets?’

‘Jawel, de eeuwigheid’.

 

Uit: Hermann Hesse, De Steppewolf

Advertenties