Ivan Karamazov & de duivel

door Prachtige Pjotr

Dosto

C’est du nouveau, n’est ce pas? Ditmaal zal ik eerlijk met je zijn en open kaart met je spelen. Luister: in zijn slaap, en vooral in zijn nachtmerries, bijvoorbeeld ten gevolge van een ontregelde maag of iets dergelijks, heeft de mens soms dromen die zo artistiek zijn, die zo’n gecompliceerde realistische werkelijkheid weerspiegelen, zulke gebeurtenissen, ja zelfs met een hele wereld aan gebeurtenissen, verbonden met zo’n intrige, met zulke onverwachte bijzonderheden, van jullie hoogste verschijnselen tot de laatste manchetknoop, dat ik je kan zweren dat zelfs Lev Tolstoj ze niet beter kan bedenken, en intussen wordt dat allemaal geenszins door schrijvers gedroomd, maar door doodnormale mensen, ambtenaren, stukjesschrijvers, priesters … Wat dat betreft hebben we ook een probleem: een minister heeft me eens bekend dat hij zijn beste ideeën tijdens zijn slaap kreeg. En zo is het nu ook. Ik ben weliswaar een hallucinatie van je, maar net als in een nachtmerrie zeg ik toch heel originele dingen waar je nooit op was gekomen, zodat ik helemaal je gedachten niet herhaal, maar intussen ben ik alleen maar één nachtmerrie van je en niets anders.”

Advertenties