Een nacht in de Islamitische Staat

door Prachtige Pjotr

’t Was een droom:

Met enkele collega’s was ik afgezakt naar Londen en ik bevond me aan de Thames, waar enkele vreemde Boeddha’s in duivenvorm op pilaren zaten. Daar moest ik beslist een foto van nemen. Mijn collega’s gingen verder, terwijl ik van lens wisselde en een berg woestijnzand, die verdacht veel leek op hagelslag, uit de camera moest schudden. Uiteraard was ik hen het volgende moment kwijt en waren de boeddhistische duiven gaan vliegen.

Tijdens mijn zoektocht bevond ik me plots (zo gaat dat in een droom) in een Syrische kuststad die door de Islamitische Staat was veroverd. Hoe wist ik dat? Verkeersovertreders werden met de AK 47 afgeknald door mannen met bivakmuts in zwarte onesies, en overal zag ik zwarte vlaggen hangen met leuzen uit de Koran. De nieuwe heersers reden rond in witte Toyota’s. In een droom is alles vanzelfsprekend, hoe bizar ook. Werkelijk, soms lijkt het of je een heel bos psychedelische champignons hebt opgegeten, maar alles is glashelder. Gelukkig konden die mannen mij goed tolereren en werd begroet met een high five.

Het viel me op dat mensen artistiek werden geëxecuteerd. Zo zag ik een klein gescalpeerd onherkenbaar mensje op de grond liggen op een meter van een stel gave, chirurgisch uitgelepelde hersens. Voorbeeldig. De man die ernaast lag leek geplet te zijn tussen hamer en aanbeeld, zijn hoofd was net een post-kubistische koeienvlaai. Buiten dat: alle winkels waren gewoon open en ik betrad er zelfs een hip literair café! Net zoals de pornoafdeling in een videotheek was niet-religieuze literatuur te vinden in een vies hoekje achter een gordijntje. Life goes on.

Wat me het meest frappeerde: omhoog zag ik demonen krioelen rond de zwarte vlaggen en met een afschrikwekkende eetlust vraten zij de vlaggen op. Telkens werden nieuwe vlaggen gehesen om opgegeten te worden. Toen werd ik wakker. Ook deze revolutie eet haar eigen kinderen op.

P.

Advertenties