“Het woord is koning en tovenaar terzelfder tijd”

door Prachtige Pjotr

We gingen uit van het verheven voorbeeld van Linnaeus die met zijn maarschalksstaf des woords de chaos van dieren- en plantenrijk had betreden. En fraaier dan alle veroveringen door het zwaard heerst zijn oppermacht over bloeiende weiden en over de legioenen van wemelend gedierte.

In navolging van hem lieten ook wij ons voortdrijven door het vermoeden dat in de elementen orde heerste, want de mens voelt immers heel in de diepte aandrift de schepping met zijn zwakke geest na te bootsen, zoals de vogel de aandrift tot nestelen bezit. Wat onze inspanningen zo kostelijk beloonde, dat was het inzicht dat verhoudingen en regels onvergankelijk zijn ingebed in het toeval en de woelingen dezer aarde. Bij het klimmen naderen wij tot het geheim dat het stof in zich bergt. Bij elke stap omhoog in het gebergte verdwijnt iets meer van het toevalspatroon van de horizon, en als wij eenmaal hoog genoeg zijn gekomen omsluit ons overal, waar wij ook staan, de zuivere ring die ons bindt aan de eeuwigheid.

Advertenties