29

door Prachtige Pjotr

Bijna op “tram 3”, het nakende einde van de roaring twenties. Ben ik binnen een paar jaar een grijsgedraaide dertiger, een vertoning (of waarschuwing?) van middelmatigheid – that face from the Waterloo steps! – en vastgeklonken in zijn routine? Ach, is hier wel ruimte voor zulke aanmatigende melancholie over mijn entropie? I am the captain of my soul, niet? De volgende scène schetst mijn ingesteldheid, een geslaagd huwelijk van geestige mijmerades en muzikale intoxicatie. Ik heb mijn ontwaking altijd te danken gehad aan muziek. Tijd dus om een gepaste hulde te brengen.

___

Op de piano speelt een kleine gezette man met bolhoed en borstelsnor de Gymnopédies van Erik Satie. Zijn vingers dansen langzaam over de toetsen zonder een valse noot aan te roeren. Excentriek, zacht, mild-dissonant, atmosferische rebellie. Mogelijk, misschien, evenwel onder de invloed van de poëzie van Latour’s Les Antiques:

Oblique et coupant l’ombre un torrent éclatant

Ruisselait en flots d’or sur la dalle polie

Où les atomes d’ambre au feu se miroitant

Mêlaient leur sarabande à la gymnopédie

Wat voegt muziek aan een menselijk leven toe? Zij levert verlichting of legt de nodige zwaarte in een moment; een kletterend drama met de hele santenboetiek of de zoete troost van een nachtegalenlied. Alles door elkaar. Aan de omineuze glorie van Bach naar links, dan oversteken bij  een psychedelische roes van krautrock en op het einde vind je de hemels-infernale intoxicatie van Urfaust. Muziek schept een kosmische atmosfeer en staat de luisteraar toe een aartsbanale wereld rondom zich af te sluiten, weg van nare sociale verwachtingen en verstikkende conventies. Muziek creëert een stille, heilige ruimte waarin een weemoedig mijmeren mogelijk wordt als balsem voor de ziel. Met deze tandem van melancholie en heling brengt muziek een mens in een toestand die onthecht lijkt van de tijd. Even, heel even, krijgt hij het gevoel iets te beheersen. Dan licht hij even de sluier op en zegt hij tegen zichzelf: “kijk, daar voorbij alle blablabla, heb ik het leven gevonden”.

P.

Advertenties